نگهبانان زمين

فهرست:

فصل اول – مقدمه و کلیات

فصل دوم – مبانی مدیریت مناطق بیابانی

فصل سوم – مناطق بیابانی و نیمه‌بیابانی ایران

فصل چهارم – بیابان‌زائی و توسعه شرایط بیابانی

فصل پنجم – بیابان‌زدایی و مهار مشکلات بیابان

فصل ششم – احیاء رویشگاهها و استفاده از زمین

فصل هفتم – مدیریت و حفاظت منابع آب در بیابان

فصل هشتم – تهیه طرح بیابان‌زدایی

گوشه ای از مقدمه:

"....بیابانها چه به علل طبیعی و چه به علت دخالت انسان به وجود آمده باشند، بخشی از کره زمین را فراگرفته و خود یا زیستگاه موجودات می باشند و یا در جوار زیستگاهها قرار دارند و برای زندگی انسان و موجودات چه مفید باشد و چه مضر باید آنها را پذیرفت . پذیرش به این معنی است که باید نوعی مدیریت با عقل و تدبیر در برخورد با آن اعمال شود. در قرن بیست و یکم که انسان شاهد تخریب و اضمحلال محیط زیست با روند بسیار سریع می باشد، نیاز به حفظ شرایط لازم برای زیست شدیدتر شده است. گسترش شرایط بیابانی وضعیت زیستگاه انسان و سایر موجودات را از آنچه که هست بدتر می کند و باید چاره ای اندیشید. بنابراین انسان مجبور است که با عقل و منطق بیابانها را پذیرفته و سعی در بهبود شرایط زیستی این مناطق نماید.

مدیریت مناطق خشک و بیابانی مانند سایر مدیریت ها دارای اهداف و وظایف خاص می باشد؛ اطلاعات اساسی ترین نیاز مدیریت بوده و تحقیقات و مطالعات مربوطه، پشتوانه آن است. بدون برنامه ریزی و پیش نگری نباید اقدامی صورت گیرد و رفتار عقلی در کنار توجیهات اقتصادی، انتخاب درست بهره برداری، ضامن موفقیت است....

....مدیریت مناطق بیابانی، نوع خاص از برنامه‌ریزی ناحیه‌ای است که در آن متعادل نمودن تولید، حفاظت اکوسیستم و توجه به نیازمندیهای مردم در رأس امور قرار دارد؛ بنابراین مدیریت مناطق بیابانی از دو بخش فنی و سیاست‌گذاری تشکیل شده است که نیاز به اطلاعات اکولوژیکی، جامعه‌شناسی و علوم ارتباطات انسانی دارد."

زندگینامه مؤلف:

دکتر نادر بیرودیان

استاد دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

دکتر نادر بیرودیان متولد 1324 تبریز، تحصیلات پس از آن دوره لیسانس منابع طبیعی را در دانشگاه تهران با اخذ عنوان دانشجوی ممتاز به سال 1347 به‌اتمام رسانید. وی فوق‌لیسانس هیدرولوژی برف را در سال 57 از دانشگاه آریزونای آمریکا و دکتری معادل را سال 60 در حوزه علوم تربیتی، مدیریت و برنامه‌ریزی ازهمان دانشگاه دریافت نمود و سپس با شرکت در دوره عالی تحقیقات و دکترا در تهران عنوان دکتری تخصصی هوا و اقلیم‌شناسی را به‌سال 1369 کسب کرد.
دکتر بیرودیان علاوه بر سابقه 37 سال تدریس در دانشگاه علوم كشاورزي گرگان، دانشگاه آزاد اسلامي، دانشگاه تربيت مدرس و مركز آموزش مديريت دولتي؛ فعالیتهای اجرایی از قبیل مديریت گروه آبخيزداري، مديریت گروه مديريت مناطق بياباني، مديریت امور پژوهشي دانشگاه گرگان، عضو شوراي دانشگاه گرگان و سردبير مجله علمي پژوهشي علوم كشاورزي و منابع طبيعي  این دانشگاه را بر عهده داشته است. وی همچنین جهت تکمیل دانش خود در خصوص مدیریت بحران در دوره های علمی نظیر تكنولوژي آموزش دانشگاه ساسكس انگلستان در سال 1975 ومديريت مناطق سيل خيز در دانشگاه روركي هندوستان شرکت داشته است.
وی علاوه بر دهها مقاله که در سمینارهای علمی ارائه و یا در مجلات داخلی و خارجی به چاپ رسیده است کتابهای زیر را به رشته تحریر درآورده است:

-اصول مديريت ‌مناطق ‌بياباني(انتشارات ‌رشاد1380)،

 -برف و بهمن (دانشگاه ‌امام ‌رضا (ع) سال1383)،

-مديريت ‌بحران (جهاد دانشگاهی‌ مشهد سال1385)،  

-مهندسي امداد(در مرحله ويرايش علمي)